
Hormon wzrostu, zwany także somatotropiną, jest hormonem przedniego płata przysadki mózgowej, którego wydzielanie jest kontrolowane przez neurohormony podwzgórza - somatostatynę (hamuje) i somatoliberynę (uwalnia). Poziom jego wydzielania w organizmie osiąga najwyższe wartości w okresie dojrzewania, kiedy powoduje wzrost tkanek, depozycje protein oraz rozpad podskórnej tkanki tłuszczowej. W późniejszym okresie poziom GH spada, pozostaje jednak nadal obecny. W ciągu doby wydzielane jest do krwioobiegu około 0,5 mg tego hormonu.
Wydzielanie odbywa się pulsacyjnie, a częstość i intensywność pulsów zależna jest od wieku i płci.
Somatotropina występująca w organizmie jest sekwencją 191 aminokwasów. Hormon ten został wyizolowany przez naukowców w celach terapeutycznych, głównie do leczenia niedoczynności przysadki mózgowej. Okazuje się być skutecznym lekiem na karłowatość, jeśli terapie rozpocznie się już w okresie dojrzewania.
Wydzielanie hormonu wzrostu jak i innych kluczowych hormonów (estrogen, progesteron, DHEA, testosteron), słabnie wraz z wiekiem, co ma istotny wpływ na różne tkanki i organy w naszym ciele, a szczególnie na mięśnie i kości. W wieku 20 lat stężenie GH we krwi wynosi około 10 ng/ml, aby w wieku 60 lat spaść do około 5 ng/ml. Wpływ na zwiększone wydzielanie tego hormonu mają takie czynniki jak ból, zimno, urazy, wysiłek fizyczny, strach, niski poziom cukru we krwi. Jego zmniejszone wydzielanie zaobserwowano przy wysokim poziomie cukru we krwi w przypadku otyłości.
Objawy niedoboru GH u dorosłych:
Stwierdzono, że istnieje wiele sposobów wpływania na wydzielanie GH przez przysadkę mózgową. One wspomagają przysadkę w jej pracy, a nie wyłączają jej, tak jak się to dzieje przy podawaniu preparatu z zewnątrz. W tym wypadku mówimy o wspomaganiu wydzielania. Na rynku farmaceutycznym, odżywkowym i zdrowej żywności pojawia się coraz więcej doustnych środków reklamowanych jako stymulanty wydzielania GH.