Hormon Wzrostu - ranking najlepszych produktów

Hormon Wzrostu - ranking najlepszych produktów

UWAGA! Zalecamy kupowanie zaprezentowanych produktów w dobrych sklepach internetowych. Otrzymujemy informacje, że na serwisach aukcyjnych pojawiły się podrobione produkty.

Leczenie hormonem wzrostu

Czym jest hormon wzrostu? Hormon wzrostu bądź somatotropina STH to polipeptydowy hormon produkowany przez komórki kwasochłonne przedniego płata przysadki mózgowej. W ciągu doby do krwioobiegu wydzielane jest około 0,5 mg hormonu. Wydzielanie hormonu wzrostu odbywa się w sposób pulsacyjny, a częstotliwość i intensywność pulsów zależna jest od wieku oraz płci. Wiele jest pogłosek na temat terapii hormonem wzrostu oraz jej działania. Często słyszy się o działaniu odmładzającym hormonu wzrostu lub stosowaniu go jako środka odchudzającego. Osoby które pragną zażywać hormon wzrostu (HGH) po to by dłużej zachować młodość bądź by zwiększyć swoją silę i wyniki sportowe mogą czuć się zawiedzeni.... Stwierdzono bowiem, że HGH wcale nie opóźnia starzenia i nie pomaga sportowcom zbudować masy mięśniowej, natomiast nieprawidłowo przyjmowany może powodować szkody w organizmie.

U człowieka nieprawidłowo wysokie wydzielanie hormonu wzrostu prowadzi do wystąpienia schorzeń akromegalii bądź gigantyzmu. Akromegalia występuje u osób dorosłych u których został skończony proces wzrastania kości, a nasady kości długich uległy mineralizacji i zrośnięciu. Natomiast gigantyzm pojawia się w przypadku, gdy wysokie wydzielanie hormonu ma miejsce przed zakończeniem wzrostu kośćca. Gigantyzm odróżnia się od akromegalii nadmiernym wzrostem kości długich. Jeżeli mamy do czynienia z brakiem lub niedoborem wydzielania hormonu wzrostu u dzieci prowadzi to do karłowatości przysadkowej. W leczeniu karłowatości pochodzenia przysadkowego, a także w zespołach genetycznie uwarunkowanej niskorosłości, np. w zespole Turnera stosuje się substytucyjne podawanie HGH. Powikłaniem stosowania terapii hormonem wzrostu może być łagodne nadciśnienie śródczaszkowe.

Jakie są przyczyny niedoboru hormonu wzrostu?

Dorosłych można podzielić na dwie grupy. Pierwsza to ta u których niedobór hormonu wzrostu (GHD) rozwinęło się w dzieciństwie a druga, u których GHD rozwinęło się po osiągnięciu dojrzałości. Rzeczywiste powody GHD mogą zawierać obecne podczas narodzin odziedziczone przyczyny. Te mogą uwzględniać takie problemy z produkcja hormonu wzrostu przez przysadkę mózgową i z zaburzeniami rozwoju przysadki (np. defekty genu odpowiedzialnego za wytwarzanie hormonu wzrostu). Inne przyczyny problemów to urazy przysadki mózgowej spowodowane guzami, operacjami, napromienianiem i innymi rodzajami uszkodzeń. Rzadko zdarza się, że niedobór pojawia się z nieznanych przyczyn (idiopatycznie).

Celem terapii hormonem wzrostu jest:

  • zbudowanie masy mięśniowej,
  • zmniejszenie ilości tłuszczu,
  • zbudowanie mocniejszych i zdrowszych kości,
  • poprawienie pracy serca,
  • zwiększenie poziomu energii.

Eksperci rekomendują terapię hormonami wzrostu osobom które cierpią na GHD z uszkodzeniami przysadki od dzieciństwa (np. guz bądź operacja w okolicy przysadki mózgowej) oraz osobom o innym rodzaju niedoboru wzrostu lub w przypadku innych genetycznych uszkodzeń. Terapia hormonami wzrostu rekomendowana jest też osobom, u których w ciągu miesiąca po zaprzestaniu zastrzyków pojawia się niedobór tego hormonu, nie potrzebują oni dodatkowych testów. Jeżeli jednak niedobór hormonu wzrostu pojawił się w dzieciństwie, ale nie wiąże się ze zmianami w budowie przysadki, specjaliści rekomenduje przeprowadzenie ponownych testów po osiągnięciu dojrzałości. Testy takie powinny być przeprowadzone jak najszybciej po zakończeniu terapii dziecięcej.

Zdiagnozowanie niedoboru hormonu wzrostu u dorosłych może być trudne. Wymaga kilku testów by określić czy istnieje niedobór hormonu wzrostu i czy jest na tyle duży by organizm wymagał terapii. Według specjalistów test na nietolerancję insuliny i test na poziom GHRH-argininy to najdokładniejsze testy pomocne w diagnozowaniu GHD. Jednak lekarze dobierają zestaw badań indywidualnie dla każdego pacjenta po to, by znaleźć najlepszą terapię.

Celem pierwszorzędnym podczas przepisywania hormonu wzrostu jest zawsze zastąpienie jego ilości, którą wytwarzałby zdrowy organizm. Używanie zbyt dużej ilości hormonu wzrostu przez dłuższy okres czasu może być niebezpieczne dla zdrowia. Najlepszą osobą, która wytłumaczy zagrożenia ze stosowania hormonu wzrostu jest lekarz.

W Polsce na choroby które powinny być leczone hormonu wzrostu cierpi 3-5 tysięcy osób. Niżej wymienione choroby powinny być leczone hormonem wzrostu z refundacją przez NFZ (oprócz Zespółu Pradera Willego).

Somatropinowa niedoczynność przysadki (SNP) charakteryzuje się zwolnionym procesem wzrostu często od wczesnego dzieciństwa. Głównymi przyczynami schorzenia są: zmiany genetyczne, urazy okołoporodowe, guzy wewnątrzczaszkowe, zmiany zapalne przysadki. Jeśli zaburzenia są spowodowane zmianami genetycznymi lub urazami okołoporodowymi, opóźnienie wzrostu może zaznaczać się już od drugiego roku życia, w innych przypadkach zależy od okresu wystąpienia zmian. Chorobę można rozpoznać podczas badań hormonalnych, badaniach obrazującym okolicę podwzgórza i przysadki oraz określeniem wieku szkieletowego na podstawie odpowiednich zdjęć rentgenowskich. Objawami może być opóźniony bądź nawet brak rozwoju płciowego w przypadkach kiedy do niedoboru hormonu wzrostu dołączają się niedobory innych hormonów przysadki.

Zespół Turnera jest wadą genetyczną występującą tylko u kobiet. Charakteryzuje się niskim wzrostem bądź brakiem rozwoju płciowego. Średni ostateczny wzrost osiągany przez pacjentki z zespołem Turnera wynosi 143 cm, jest to o około 20 cm mniej niż przecięty wzrost kobiet w danej populacji. Zwolnienie szybkości wzrostu można stwierdzić już w 18. miesiącu życia. Zakończenie wzrastania jest opóźnione i przypada na 20.-21. rok życia. Proporcje ciała chorych są nieprawidłowe: budowa ciała jest krępa, szyja jest krótka, a kończyny dolne skrócone w stosunku do długości tułowia. Pierwsza faza leczenia obejmuje poprawę wzrostu przez podawanie hormonu wzrostu. Cel ten powinien być uzyskany w wieku 12-lat kiedy rozpoczyna się leczenie, które ma na celu uzyskanie rozwoju płciowego. W tym przypadku bardzo istotnye jest wczesne rozpoznanie i wczesne rozpoczynanie leczenia hormonem wzrostu.

Zespół Pradera Willego (PWS) jest to złożone schorzenie uwarunkowane genetycznie, za które odpowiada zaburzenie struktury chromosomu 15 (zdarza się raz na 15 tys. urodzeń). W tym przypadku występuje szereg objawów w okresie płodowym, wiotkość, słabość mięśni, na początku trudności w karmieniu. Do najbardziej charakterystycznych przejawów zespołu po okresie wczesnego dzieciństwa należy hiperfagia - niezaspokojony głód z następową otyłością. Niewielki niedobór hormonu wzrostu występujący u tych powoduje niskorosłość i hamuje rozwój masy mięśniowej, utrudniając utrzymanie koniecznej aktywności ruchowej. Częste są także problemy zachowania i poznawcze, wady wzroku, oraz zaburzenia oddychania. Na chromosomie 15 znajdują się geny odpowiedzialne za pigmentację, co tłumaczy, dlaczego część osób z zespołem Pradera - Williego cechuje bardzo jasna karnacja i niemal siwe blond włosy. Odpowiednio wczesne rozpoczęcie leczenia hormonem wzrostu umożliwia utrzymanie koniecznego poziomu aktywność ruchowej, utrzymanie prawidłowej masy ciała i prawidłowego wzrostu.

Przewlekła niewydolność nerek jest następstwem różnych chorób układu moczowego, trwale uszkadzających nerki. Objawy pojawiają się dość późno w przebiegu choroby i mogą być bardzo zróżnicowane. Objawami niewydolności nerek są między innymi: objawy niedorozwoju fizycznego u dzieci, niedokrwistość, nadciśnienie. Zmiany w moczu i zmiany wykrywane w badaniach krwi świadczą o niewydolności nerek. W skrajnych przypadkach niewydolność przeprowadza się do dializy i przeszczepy nerek. Leczenie hormonem wzrostu pozwala dzieciom chorującym na przewlekłą niewydolność nerek uzyskać wzrost w granicach normy.

Rezultaty prowadzenia terapii hormonalnej.

Badania wykazały, że terapia hormonem wzrostu przynosi następujące rezultaty:

  • buduje masę mięśniową przy jednoczesnym zmniejszeniu poziomu tłuszczu w organizmie
  • buduje mocniejsze, zdrowsze kości ponieważ hormon wzrostu stymuluje tworzenie się tkanki kostnej i resorpcję kości (proces wchłaniania starych, zbędnych kości niezbędny dla zdrowia). Pacjenci przechodzą badania gęstości kości przed leczeniem, w przypadku wyników odchylonych od normy badanie ponawia się co dwa lata.
  • poprawia pracę serca, czasami hormon wzrostu wpływa korzystnie na serce poprzez zredukowanie oznak zapalenia, które są wskaźnikiem chorób serca i naczyń wieńcowych. HGH poprawia również metabolizm cząsteczek tłuszczu i zmniejsza poziom złego cholesterolu (LDL)
  • zwiększa poziom energii, niektóre osoby leczone za pomocą hormonów wzrostu zauważają zwiększony poziom energii, fizycznych możliwości ciała, jednak stopień poprawy zależy od indywidualnego organizmu. Nie każdy zauważa poprawę.buduje masę mięśniową przy jednoczesnym zmniejszeniu poziomu tłuszczu w organizmie
  • buduje mocniejsze, zdrowsze kości ponieważ hormon wzrostu stymuluje tworzenie się tkanki kostnej i resorpcję kości (proces wchłaniania starych, zbędnych kości niezbędny dla zdrowia). Pacjenci przechodzą badania gęstości kości przed leczeniem, w przypadku wyników odchylonych od normy badanie ponawia się co dwa lata.
  • poprawia pracę serca, czasami hormon wzrostu wpływa korzystnie na serce poprzez zredukowanie oznak zapalenia, które są wskaźnikiem chorób serca i naczyń wieńcowych. HGH poprawia również metabolizm cząsteczek tłuszczu i zmniejsza poziom złego cholesterolu (LDL)
  • zwiększa poziom energii, niektóre osoby leczone za pomocą hormonów wzrostu zauważają zwiększony poziom energii, fizycznych możliwości ciała, jednak stopień poprawy zależy od indywidualnego organizmu. Nie każdy zauważa poprawę.

A jak pomoże lekarz? Twój endokrynolog, specjalista od leczenia hormonem wzrostu dokładnie cię przebada i zdecyduje czy wymagana jest terapia HGH czy nie. To on również określi dawkę hormonu jaką powinieneś dostarczać do organizmu. Specjaliści odradzają używania hormonu wzrostu osobom chorującym na raka. Lekarstwa pacjentów chorujących na cukrzycę powinny być dostosowane, ponieważ hormon wzrostu podnosi poziom cukru we krwi. Dawka hormonu wzrostu powinna być dobierana indywidualnie dla każdego pacjenta na podstawie wieku, wagi, płci i z uwzględnieniem innych zażywanych lekarstw. Dawka ta powinna być systematycznie aktualizowana. Z reguły lekarze zaczynają od małych dawek, które mogą być zwiększone jeśli w badaniach okazuje się, że pacjent może skorzystać ze zwiększenia dawki hormonu wzrostu. Dawkę zwiększa się jeśli nie ma skutków ubocznych i organizm dobrze reaguje na terapię.

Hormon wzrostu przepisywany jest zawsze po dokładnej analizie zdrowia pacjenta, podczas terapii należy odwiedzać lekarza co 1-2 miesiące. Wtedy to sprawdzane są postępy, oraz skutki uboczne i podczas każdej takiej wizyty przeprowadzane są badania krwi i ustalana jest odpowiednia dawka hormonu. Jeżeli jednak badania wykazują, że chory doskonale reaguje na leczenie, wystarczy jedna wizyta na pół roku. Lekarz przepisze też inne lekarstwa, które uzupełnią terapię, dlatego upewnij się, że endokrynolog wie o wszystkich lekarstwach jakie zażywasz. Jeżeli po zastrzykach czujesz się gorzej, bezzwłocznie skonsultuj się z lekarzem. Być może są te skutki uboczne terapii albo reakcja organizmu na połączenie dwóch lekarstw.

Jak pomóc sobie w terapii?

Leczenie za pomocą hormonu wzrostu z reguły musi być kontynuowane przez wiele lat, jeśli nie przez całe życie. Jedynym z zaleceń jest branie rekomendowanej dawki hormonu wzrostu oraz innych lekarstw przepisanych na inne dolegliwości. Kolejnym jest dokładne informowanie lekarza o zaistniałych skutkach ubocznych. Możesz pomóc sobie prowadząc zdrowy tryb życia, czyli ćwicząc, zdrowo się odżywiając, rzucając palenie oraz pozbywając się nadwagi. Jeżeli chodzi o spożywanie alkoholu nie jest ono zalecane, mieszanie leków z alkoholem może powodować zmniejszone dzianie terapii. Pamiętaj również o tym, że powinieneś być partnerem wraz ze swym lekarzem, odwiedzaj go regularnie i bierz udział w terapii. Jeżeli jednak nie zdiagnozowano u Ciebie niedoboru hormonu wzrostu, pamiętaj, że zażywanie bez wyraźnego powodu jest szkodliwe.